Mijn wil drijft me te leven tegen de grens.
Mijn hart brengt me naar de randen.

Welk invulling ga ik geven aan mijn mens?
Aan welke levensfouten zal ik me nog branden?

Ziel smeekt om vervulling;
Hoofd schreeuwt om onthulling.

Een absurd gevecht van gekronkel en gekraak.
Wegstoppen en toch zoeken naar vermaak…

 

1 reactie

  1. madbello 21 maart 2013 om 11:13

    Tijd dat je gaan verdiepen in het non-dualime en de advaita vedanta, misschien liggen daar vele antwoorden op je te wachten. Het kan zo zijn dat je in een fractie van een seconde een wereld voor je open gaat en het menszijn door hele andere ogen gaat aanschouwen 😉

     

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *