1e gedicht (3-nov-’02)

Een leeg nestje, doelloos in het water
Een leeg hart, doelloos in mijn lichaam
Geen gevoel van vreugde, liefde, een glimlach
Geen gevoel van woede, verdriet, een traan
Wat eerst vloed was, is nu eb
Laat het gevoel maar wegebben…

2e gedicht (3-nov-’09)

Ik ben je zeker niet vergeten kleintje lief
Je hebt zit verborgen heel diep in m’n hart
Na 7 jr wilde je me toch eraan herinneren lief
Nu er weer ruimte is, ik had het kunnen weten
Toch durf ik dat verdriet niet aan
Niet omdat ik niet wil
Maar ik kan de taal van verdriet niet verstaan


(M’n lieve Zinedine, heeft het 8,5mnd in m’n belly volgehouden)


 

3 reacties

  1. bl@nkie 4 november 2009 om 00:54

    Wat mooi geschreven! Gevoelig en vol liefde.. Jij kunt het aan… als je het zo goed kunt beschrijven! Ga zo door! x

     
  2. *eSThER* 4 november 2009 om 08:15

    Heftig…sterkte. X.

     
  3. Cargawar 4 april 2010 om 22:18

    wow…

     

Reageer

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *